จากการที่ได้อ่านหัวข้อเรื่องนี้ เลยเข้าไปอ่านเนื้อหาข้างใน ก็ทำให้ได้ข้อคิดเตือนอะไรได้
ถึงบางทีเราอาจเคยคิดได้มาก่อนแล้ว แต่การถูกเตือนให้ได้รู้อีกครั้งมันก็ดีนะ

มันเป็นธรรมชาติใน DNA ของมนุษย์ทุกคน
ที่ชอบความสุข และรังเกียจความทุกข์
เรามีปกติในการรักที่จะได้มา และไม่ชอบที่จะเสียไป

แต่ลืมไปว่า บางทีเพื่อจะได้บางอย่างที่วิเศษมา
มันต้องยอมเสียบางอย่างไปก่อน
และบางครั้งสิ่งที่สวยงาม มันก็เกิดขึ้นท่ามกลางความไม่สวยงามนะ

READ MORE

วันนี้ไปอ่านคอลัมน์ในนิตยสารธรรมะออนไลน์ ฉบับล่าสุด
ได้อ่านนิทานเรื่องนี้ของหลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร แล้วคิดถึงบางคนเลยหยิบมาฝากนะ

ความจริงอย่างความหนักของหนัก
ถ้าเราไม่ไปหิ้วไปแบกไปหามไม่ไปหาบเอา
สิ่งของเหล่านั้นมันหนัก มันก็ไม่ว่ามันหนัก
มันก็อยู่ตามหน้าที่ของเขา

แต่ว่าจิตใจผู้ใดไปยึดไปถือมัน ก็เกิดเป็นหนักใหญ่ขึ้นมา
เขาจึงเล่าเป็นนิทานสอนมนุษย์มาตั้งแต่สมัยตั้งโลกตั้งแผ่นดินตั้งมนุษย์
มาแล้วว่า คนเราที่เกิดมาในโลกนี้มันแบบเดียวกับว่า
มีผีบ้าชนิดหนึ่ง เรียกว่าผีบ้าหาบหิน
ผีบ้าคนเป็นบ้าอย่างนั้นไม่ทำอะไร
มีคานหาบแล้วก็มีกะต่ากระบุงแล้วก็หาบไป
พอเห็นก้อนไม้ก้อนดินก็เก็บใส่
เก็บใส่ข้างหน้า เก็บใส่ข้างหลังก็หาบต่อไป
มีอะไร ๆ ก็เก็บใส่หาบของแก เพราะว่าแกเป็นผีบ้าหาบหิน

คือว่าหาบทุกสิ่งทุกอย่าง
ไปเห็นขี้หมูก็หาบขี้หมูใส่กะต่าไป
ไปเห็นขี้หมาก็เก็บขี้หมาแห้งใส่กะต่าไป
ไม่ว่าแกเห็นอะไร แกต้องเก็บ
เก็บไปจนกระทั่งว่าเศษกระดาษเขาทิ้งแล้ว
เศษอะไรของโสโครกแกก็เก็บใส่กะต่าของแก
เอามันเต็มเข้าว่าละ เก็บไปอย่างนั้นแหละ
READ MORE

จากที่เคยคุยกันวันก่อนว่ามีเรื่องเล่าในพันทิพน่าสนใจ หยิบมาฝากนะ

เริ่มจาก มารู้จักที่มาของเจ้าของกระทู้เรื่องเล่าที่หยิบมาฝาก สักนิดหน่อยก่อน
อยากทราบว่าคุณโขตาน กับคุณ chaosy เคยไปร่ำเรียนหรือฝึกวิปัสนาจากที่ไหน ทำไมอธิบายธรรมะได้แตกฉานดีจัง กระทู้นี้เจ้าของชื่อเค้ามาแนะนำตัวให้รู้จักคร่าวๆน่ะ

แล้วก็ตามไปอ่านบล็อกที่เค้าเก็บเรื่องเล่าไว้ เป็นของคุณ chaosy
“เรียนรู้ อยู่กับธรรม”
มีหลายเรื่องในหัวข้อนี้ แต่อยากอ่านหัวข้ออื่นๆด้วยก็ดีนะ เมนูอยู่ทางซ้ายนั่นแหละ

ก็ขอขอบคุณทั้งสองท่านที่เปิดเผยและแบ่งปันประสบการณ์ให้ทราบกันค่ะ

วันนี้เข้าไปเว็บ dhammada.net บังเอิญเห็นข้อความนี้แว๊บๆก็คลิกเข้าไปอ่าน
เลยทำให้มีความรู้เรื่องพุทธประวัติมากขึ้น อ่านแล้วรู้สึกถึงบุญคุณของพระพุทธเจ้าจนน้ำตาปริ่ม..

สวดมนต์ไหว้พระ ระลึกถึงถึงคุณของพระรัตนตรัย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระลึกถึงคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คุณของท่านยิ่งใหญ่ ท่านอดกลั้นไม่ยอมเข้าสู่ความพ้นทุกข์ยาวนานถึง 4 อสงไขยมหากัปป์ (บางองค์ยาวนานถึง 16 อสงไขยมหากัปป์) เวียนว่ายตายเกิดในภพภูมิทั้งหลาย ทั้งสุคติ ทุคติ ทั้ง เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย นรก อดกลั้นไม่เข้าสู่นิพพานทั้งๆที่เข้าได้ในวันเดียวเมื่อได้ฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ก่อนๆ เพียงเพื่อนำพระสัทธรรมมาบอกเราในวันที่ไม่มีพระพุทธศาสนาอยู่ในโลกแล้ว

คุณท่านถึงเพียงนั้น ระลึกถึงคุณของท่าน และอุทิศถวายกายนี้ใจนี้ เป็นเหมือนดอกไม้บูชา และปฏิบัติบูชาถวายท่าน ให้สมกับที่เราตั้งใจเดินตามรอยของท่านนะครับ

หยิบมาฝากนะ เผื่อจะรู้สึกดีๆได้คล้ายๆกัน
ถ้าอยากอ่านเต็มๆหรือ เรื่องอื่นๆก็เข้าไปที่เว็บ http://www.dhammada.net ได้นะ

ป.ล.ขอขอบคุณคุณลุงถนอมและแหล่งที่มา : เว็บ dhammada.net

นอกจากหยิบเพลงมาให้ฟังแล้ว ก็เข้าไปหาข้อธรรมมาฝากด้วยนะ

(ผู้ปฏิบัติธรรมคือผู้ที่ตัดช่องน้อยไปแต่ผู้เดียว) ที่เข้าใจอย่างนั้นผิดมากทีเดียว เพราะพระศาสนาสอนให้แก้ตัวเอง มิได้สอนให้แก้คนอื่น สมมติว่ามีคนอยู่ ๕ คนด้วยกัน คนที่หนึ่งก็จะคิดแก้คนที่สอง คนที่สองก็จะคิดแก้คนที่หนึ่ง ต่างฝ่ายต่างคิดแก้กันและกันอยู่อย่างนี้ตลอดไป แม้คนที่สาม ที่สี่ ที่ห้า ก็จะคิดโดยทำนองเดียวกันนี้ มิได้คิดแก้ตัวเอง คอยจับผิดแต่ผู้อื่นอยู่ หารู้ไม่ว่ามือ ๕ นิ้วที่ชี้ไปหาผู้อื่นนั้น อันที่จริงชี้ไปเพียงนิ้วเดียวเท่านั้น ที่เหลืออีก ๔ นิ้วกลับชี้เข้าหาตัวของเราเองทั้งนั้น ถ้าไม่เชื่อลองชี้ดูก็แล้วกัน

ทั้งหมดนี้ก็เพราะความผิดของเรามีมากกว่าผู้อื่นหลายหมื่นหลายแสน แต่เรามองไม่เห็นต่างหาก เข้าหลักที่ว่า “โทษของผู้อื่นเห็นได้ง่าย ฝ่ายของตนเห็นได้ยาก” ผลที่สุดคนทั้ง ๕ คนนั้นก็หาคนดีเสียมิได้แม้สักคนเดียว

ถ้าคนทั้ง ๕ คนนั้นคิดแก้ตัวเอง คิดฝึกตัวเอง สร้างตัวเองให้เป็นแม่พิมพ์ที่ดีของผู้อื่นก่อน แล้วจึงค่อยสอนผู้อื่นต่อภายหลัง มิใช่ตัดช่องน้อยไปแต่ผู้เดียว การปฏิบัติอย่างนี้แหละยิ่งเป็นการทำให้พระศาสนาแผ่รัศมี เจริญรุ่งเรืองยิ่งใหญ่ ไพศาลทวีคูณขึ้นโดยลำดับๆ ดุจพระจันทร์เพ็ญลอยเด่นอยู่กลางนภาฉันนั้น

ขอขอบคุณที่มา : หนังสือ “คำถาม-คำตอบ เรื่องวิปัสสนากรรมฐาน” ท่านเจ้าคุณโชดก ญาณสิท
www.tamboon.net/featured-stories/0063-fixing-not-leaving

ปกติในวันพระ จะเข้าเว็บธรรมะหาสิ่งดีๆในการเริ่มต้นวัน พอให้เป็นหลักยึดหรือแรงขับเคลื่อนที่ดี
วันนี้เข้าไปเว็บธรรมดาดอทเน็ท เห็นวิดิโอที่ท่านไปแสดงธรรมที่มช.(ที่เคยฝากให้ชวนมิ้นต์ไปน่ะ)
ดูตั้งแต่เริ่มแรก มีประวัติท่านเกริ่นนำบางส่วน (คราวก่อนๆก็มีแต่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว) ครั้งนี้รู้สึกดี
ยิ่งเห็นภาพตอนที่ท่านกราบพระพุทธเจ้า กราบครูอาจารย์แล้ว มันอาจดูเล็กน้อยแต่ก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่เลย

เอามาฝากนะ อยากแบ่งปันสิ่งที่รู้สึกดีๆให้..

ป.ล.วิดิโอค่อนข้างยาวนะ ประมาณสองชั่วโมงน่ะ เปิดโหลดทิ้งไว้ก่อนแล้วค่อยมาดูหรือฟังตอนว่างๆก็ได้

เข้าไปดูข่าวหลวงพ่อจะไปแสดงธรรมที่ มช. เลยได้เห็นคลิปนี้ของคุณเหมียว (เป็นของปีที่แล้ว)
ดูจนจบแล้วรู้สึกดีมาก เลยเก็บมาฝากนะ อยากให้ได้ดูด้วย ถ้าว่างก็ลองชวนเจ๊กับน้องดูด้วยกันนะ

ชอบมากหลายตอนเลย เช่น เราปลูกต้นอะไรก็ได้ผลของต้นนั้น
ถ้าเราปลูกต้นความทุกข์ แล้วจะหวังความสุขได้อย่างไร…

หลายๆคำ ที่สั้นๆ แต่ก็เตือนใจได้ดี.. ลองฟังดูนะ ไม่นานหรอก

หยิบข่าวมาฝาก งานครั้งนี้น่าสนใจมาก เผื่อจะบอกมินต์ไว้ถ้ามีโอกาสได้ไปร่วมงานบุญที่ดีมากๆที่มช.นะ

ขอเชิญร่วมรับฟัง หลวงพ่อปราโมทย์ แสดงธรรมเทศนาในงานธรรมะเปลี่ยนชีวิต ครั้งที่ 5

โดย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ร่วมกับ ชมรมสารธรรมล้านนา
ในวันอาทิตย์ที่ 31 กรกฎาคม 2554 ณ หอประชุมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เวลา 7.00 น.-17.00น. …ฟรี!..ทุกอย่างค่ะ
ในงานมีการแจกหนังสือธรรมะ-ซีดี​ธรรมะ
โรงทานเปิดตั้งแต่ 06.00น. “มีอาหารและเครื่องดื่มฟรีตลอดง​าน”

สถานสำรองที่นั่งและรับบัตรฟรี

ธรรมะเปลี่ยนชีวิต ครั้งที่5 วันอาทิตย์ที่ 31 กรกฎาคม 2554
เชิญ รับได้ที่ โชตนาคลินิก,ร้านก๋วยเตี๋ยวบ้านคุ้ม,วัดปันเสา, ศูนย์หนังสือพุทธธรรมวัดอุโมงค์
และ หจก.เชียงดาวเทคคอมพิวเตอร์ อำเภอเชียงดาว

สอบถามรายละเอียดได้ที่ โทร 053-215561 081-8843524 และ www.saratamlanna.net

ขอบคุณที่มา : www.dhammada.net