วันนี้เข้าเว็บคาทอลิก ตั้งใจจะหาหนังสือเล่มเล็กหรือภาพสวยๆมาเป็นของที่ระลึกงานวันเกิดพ่อ
ก็ไปเห็นบทความในหนังสือที่พ่ออ่านเป็นประจำ ชอบบทนี้เลยหยิบมาฝาก แนวใกล้เคียงกันกับวันก่อนพอดี

มีปีศาจ 3 ตน แอบมาขโมยความสุขของมนุษย์
เมื่อได้มาแล้ว มันก็ปรึกษากันว่าจะเอาไปซ่อนที่ไหนดี

ปีศาจตนแรกเสนอว่า “น่าจะเอาไปซ่อนบนภูเขาที่สูงที่สุดในโลก”
แต่ปีศาจตนที่ 2 บอกว่า “เพื่อนเอ๋ย มนุษย์นั้นไม่กลัวความสูง
แต่กลัวหายใจไม่ออก เพราะเวลาดำน้ำได้นิดเดียว ก็ทะลึ่งพรวดขึ้นมาแล้ว
เพราะกลัวหายใจไม่ออก บนภูเขาอากาศดีเกินไป มนุษย์ชอบไปเที่ยวภูเขา เพราะฉะนั้นเอาไปซ่อนไว้ใต้บาดาลดีกว่า”
ปีศาจตนที่ 3 แย้งว่า “อย่าเลย เพื่อนเอ๋ย มนุษย์มันเก่ง
สร้างเครื่องมือหาของในทะเล ในอากาศได้ เดี๋ยวมันก็หาเจอ
แต่สังเกตได้ว่า นัยน์ตามนุษย์มักมองไปข้างนอก หูก็ชอบฟังเสียงข้างนอก
ชอบไปเที่ยวข้างนอก เราควรแอบเอาไปซ่อนไว้ในใจมันดีกว่า
มนุษย์หาไม่เจอแน่ ๆ เพราะว่ามนุษย์ชอบหาความผิดของคนอื่น
ไม่ชอบขัดใจตัวเอง ไม่ชอบดูจิตใจของตัวเอง”

ปีศาจทั้ง 3 ตน ก็ตกลงความเห็นเป็นเช่นเดียวกัน
ตั้งแต่นั้นมา ปีศาจก็เอาความสุขของมนุษย์ที่ขโมยมาซ่อนไว้ที่ใจของมนุษย์เอง
มนุษย์ผู้โง่เขลา ออกไปหาความสุขที่อื่น บนภูเขา ที่ชายทะเล ในคลับ ฯลฯ
จึงหาความสุขไม่พบ เพราะออกไปหาความสุขข้างนอก ในที่ผิด ๆ ตลอดมา

ใยต้องออกไปหาความสุขที่อื่น ต่อให้หาสักเท่าไร ใจก็ยังร้อนรุ่ม ไม่สงบ
เพราะความสุขแท้อยู่ที่ใจตนเอง

ขอขอบคุณที่มา www.marymagz.com/stories/several-st/index.html

ไปอ่านมาวันนี้ แล้วรู้สึกดี จะมีประโยชน์ถ้าเราเข้าใจและนำไปใช้กับชีวิตประจำวันได้จริง ..หยิบมาฝากนะ

หลวงพ่อปราโมทย์ : คือธรรมะของพระพุทธเจ้านี่ เป็นของดีของวิเศษ เป็นมรดกที่สำคัญของมนุษยชาติเลย ถ้าเราเข้าใจศึกษาและเข้าใจแล้ว น้อมนำมาประพฤติปฏิบัติ เราจะมีความสุข ใครๆ ก็ต้องการความสุขนะ ดิ้นรนหาความสุขกันแทบเป็นแทบตาย เมื่อความสุขมาอยู่ต่อหน้าแล้วก็หลุดมือไปทุกที เหมือนวิ่งไล่จับเงาไปเรื่อยๆ ตลอดชีวิตนะ

ตอนเด็กๆก็คิดนะว่าโตขึ้นเรียนหนังสือจบแล้วคงจะสบายขึ้น มีอิสระมากขึ้น ปรากฏว่าอิสระน้อยลงอีก ก็คิดว่าถ้ามีงานดีๆ ทำจะมีความสุข ยิ่งทำงานนะยิ่งใหญ๋ยิ่งโตขึ้นมายิ่งเครียดกว่าเก่าอีก คิดว่ามีครอบครัวจะมีความสุข มีครอบครัวมีลูกมีอะไร ก็มีเรื่องกลุ้มใจเยอะแยะ เปลี่ยนจากอิสระชนเป็นคนที่มีภาระมาก มีพันธะมาก ยิ่งเลี้ยงลูกยุคนี้นะเหมือนเลี้ยงบอล รับลูกส่งลูกเลี้ยงลูก เหมือนนักฟุตบอลนะ วิ่ง วิ่ง วิ่ง ตกเย็นก็พาลูกวิ่งไปเรียนพิเศษอะไรต่ออะไร มีสารพัดจะมี ภาระทั้งนั้นเลย มีบ้านก็กลัวขโมยมางัด กลัวไฟจะไหม้ กลัวน้ำจะท่วม

เราคิดว่าจะมีอะไรต่ออะไรแล้วเราจะมีความสุข สุดท้ายมีอะไรแล้วก็ไม่เห็นมันจะสุขเท่าไร สุขมันเหมือนภาพลวงตาที่หลอกให้เราวิ่งไปเรื่อย คิดว่าทำอย่างโน่นจะมีความสุข ทำอย่างนี่จะมีความสุข เราวิ่งตลอดชีวิตเลย วิ่งจนแก่นะ พอทำงานมากๆเข้า คิดว่าถ้าเกษียณหรือ early ได้ก็จะมีความสุข early ออกมา เกษียณออกมา ก็ไม่มีความสุขอีก อย่างแก่มากๆ ก็ไม่มีความสุข จนตายก็วิ่งหาความสุขมาตลอดชีวิต เหมือนๆจะได้แล้วก็ไม่ได้
READ MORE

พอดีวันนี้ไปเห็นในเว็บ Dhammada.net แล้วคิดเองว่าน่าจะหาดูได้ยากจริงๆ
เลยเก็บลิงค์มาฝาก เผื่อว่าเจ๊เล็กอาจจะสนใจอยากดูนะ คลิกไปดูเองละกัน

ภาพเก่าๆของครูบาอาจารย์สายหลวงปู่มั่น (หาดูยากมาก)

แล้วก็มีภาพวันบวชของหลวงพ่อปราโมทย์ด้วย ลองเข้าไปหาดูนะ มีอะไรดีๆอีกเยอะเลย

ขอขอบคุณ เว็บ Dhammada.net และขอกราบครูบาอาจารย์ด้วยใจอีกครั้ง